MEISJE VAN DE ZEE

(1 Stem)
Zee en strand
Zee en strand Fotografie Jasper Tolhuijs


"Raak je dan nooit uitgeschreven, Schrijver van de Zee? Je schrijft over de zee, de wolken, de golven, de wind, het strand, de duinen, het helmgras, je hut, je verweerde tafel, je schrijven... Raken die woorden dan nooit op?" 

Ik kijk haar niet aan. Ik kijk haar aan. Ik kijk over zee. De wolken drijven niet. Vandaag hangen ze aan dunne koordjes aan de hemel. Stil. Ze worden straks eerst vurig paars, daarna ros, daarna rozig om te eindigen in diep blauw. Straks. Ik wacht. Nu. Straks, als de rode zon zich voorzichtig achter de einder laat zakken. Straks. Nog even nu.

"En over jou Meisje van de Zee.
Ik schrijf over jou en voor jou. En door jou. Over jou. En je ogen. Je spreken en je stiltes. Je luisteren en fluisteren. Je ogen. Je handen. Je enkels. Je voeten, je lach, je strelen, je dansen, je spelen. 
Hoe kan ik ooit zonder woorden zijn. Hier. Aan Zee. Waar je bij me bent en waar ik, als je er niet bent, naar je verlang. Waar ik je naam roep tegen de zee en ook andere dingen. 
De Zee is altijd anders en ik begin steeds met duizend woorden om te vertellen wat ik zie en denk en voel. Daarna schrappen ze zichzelf. Zorgvuldig. Tot ze bijna niets meer zijn. En telkens anders. Zoals de wolken. En de wind. En de zon. De maan. De regen. Dan schrijf ik ze. Zoals het regent. Miezerig, krachtig, heftig, aanhoudend, striemend, zeikend, mistig, trippelend, ritselend, beukend, mokerend. Een zondvloed. Soms. Een korte bui, vaak. Een grijze dag. Een zomers onweer."‎
 
Meisje legt haar hand op zijn schouder, even. "Dank je", zegt ze zonder woorden en hij vertelt in evenveel woorden over nu en straks en vroeger en over mensen en dieren en grote gevaarlijke tochten en pijn en angst en vreugde en verdriet en over hoop en verlangen. Er zitten nu zoveel woorden gevangen in hem dat hij ze niet verwoorden kan. In hem stormt de zee. In hem waait een orkaan. In hem dobberen vissersboten op donker verwoestende golven. 
 
"Ssssst", zegt ze, "ik weet het Schrijver. Ik weet het. Het is een mooi verhaal. Ik neem het met me mee."
 
Meisje staat op. De zon is een bol. Meisje gloeit. Haar schaduw is lang en slank en zacht. Wiegend. Ze spreidt haar vleugels van perkament. Hij ziet de woorden die hij niet lezen kan. Wil. Geschreven op vleugels van papier. Ze stijgt niet op. Ze zweeft. Ze zweeft naar de zon, net boven het vlakke water. Haar blote voeten raken het water. Net niet. Ze zweeft naar de zon en wordt het punt achter deze zin.
 

De foto's boven het verhaal in de afbeelding galerij zijn van Jasper Tolhuijs. Jasper heeft een account op Instagram.

Afbeelding galerij

socialshare

share on facebook share on linkedin share on pinterest share on youtube share on twitter share on tumblr share on soceity6

De tussenstand... December 2018

 

WEBSHOP

Neem contact op!

'De Zee Kust' is er voor iedereen, je mag meedoen met je foto's en verhalen, actief, je mag kijken en lezen. Geniet!
Wij van De Zee Kust bedienen een specifieke doelgroep die ook voor een bedrijf aan de kust interessant is, maar hebben ook kennis en kunde voor gastlessen en workshops socialmedia, hoe profileer je jouw product, merk of bedrijf.
We hebben materiaal voor exposities en apparatuur voor fotosessies, deze bieden voor particulieren en bedrijven mogelijkheden. We schrijven graag met passie over je product, dienst of activiteit.

neem contact op